"Chwilami życie bywa znośne"*
Stawiając sobie tę myśl za przewodnią, a za tło ostatnie wydarzenia w moim życiu, zaczynam dostrzegać kolory dookoła mnie. Jesień, podobno złota i polska, zaczęła się już kilka dni temu, ale jakoś uciekło mi to przez palce. Zapewne zauważę dopiero słotę. Lato jest fajne, bo można dostrzec jego piękno, ma się na to czas. Na resztę pór roku trochę go brakuje; przynajmniej mi. (Uwielbiam zimę!)
Wszelkie mniej lub bardziej oryginalne pomysły i idee dotyczące moich przygotowań do matury poszły się bujać. Najważniejsze, że wypełniłam deklarację maturalną i oddałam przewodniczącemu klasy. Teraz pozostaje się modlić, żeby szczęśliwie dotarł do szkoły i złożył ją na ręce dyrekcji, czy gdzieś tam.
Nawet nie bardzo mnie obchodzi jaką płeć mi nadadzą, bo możliwości wypełnienia tej rubryki w formularzu było milion pięćset sto dziewięćset.
Do niektórych rzeczy nie mam talentu za grosz... cóż, życie. Jedną z tych rzeczy są języki obce, a zdecydowanie język francuski. Przez dwa lata nie nauczyłam się nawet odmieniać pisemnie czasownika być (ustnie umiem i to moja chluba i duma i co tam jeszcze...). W tej sytuacji jutrzejszy sprawdzian z czasów przeszłych (dwóch!) jest pestką, tylko taką z awokado/mango względnie jakąś mniejsza ale uprzednio przetrawiona przez wróbla. (Wróble to piękne, małe, zastraszone i zahukane zwierzęta, po prostu cud, miód i ubóstwo)
Od początku roku wykazuję się bardzo ordynarną postawa nie chodząc na "dodatkową matematykę", która mogłaby mnie tyyyyle nauczyć... może po prostu wydumany honor mi nie pozwala. Wolę szacunek niż jedno zadanie więcej policzone z matmy. Pozdrawiam rozszerzona matematyka za 218 dni+coś.
I prawdę mówiąc, czas poświęcony na pisanie tego posta mogłam poświęcić na wypracowanko z polskiego. Powiedzmy, że życie to kwestia wyborów, a ja mogę oddać cioci G. mój blog pod ocenę merytoryczną zamiast opisu degradacji słowa.
Mało nauki wszystkim maturzystom!
*film dokumentalny o Wisławie Szymborskiej
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz